Γιώτα: Προσαρμόστηκες εδώ στη Φρανκφούρτη;Κατάφερες να γνωρίσεις λίγο την περιοχή του Rhein-Main;

Γιάννης: Εντάξει, έχω δύο βδομάδες εδώ πέρα. Γνωρίζω ένα-δύο άτομα, αλλά προσαρμόστηκα, ναι, τα παιδιά μου φέρθηκαν πολύ καλά και από μέρα σε μέρα μαθαίνω και βλέπω και πιο πολλά    πράγματα.

Χρήστος: Το ότι δεν ήσουνα εντελώς ευχαριστημένος στη Στουτγκάρδη, το είχες δηλώσει και σε πολλές εφημερίδες.Πήγες στη προετοιμασία με τη Στουτγκάρδη και μετά έτσι πολύ απρόοπτα διαβάσαμε απ΄τη μια μέρα στην άλλη, ότι έφυγες από τη Στουτγκάρδη και είσαι στη Φρανκφούρτη.Ποιό ήταν το κίνητρό σου για αυτή τη γρήγορη αλλαγή;

Γιάννης: Εντάξει, τα πράγματα τρέχανε, οι ομιλίες... Ναι μεν εγώ ήμουνα στην προετοιμασία στη Στουτγκάρδη και έκανα εκεί πέρα προπονήσεις, αλλά...οι ομιλίες – έχω και μάνατζερ – οι ομιλίες γίνονταν και με τη Φρανκφούρτη και με άλλες ομάδες, απλά δεν   είμαι το άτομο, που άμα γίνει τίποτα...δεν τρέχω στις εφημερίδες, στην τηλεόραση να το πω. Καλύτερα...το κρύβω καλύτερα, το κρατάω για μένα, γιατί ούτως ή άλλως εμένα ενδιαφέρει...και τα πράγματα...ήταν προχωρημένα. Γιατί έγινε η Φρανκφούρτη; Αυτό...μιλήσαμε λίγα πράγματα για τη Φρανκφούρτη, μίλησα με τον προπονητή, με management εδώ πέρα και έμεινα ευχαριστημένος από την ομιλία με τον προπονητή και τον manager κι έτσι...διάλεξα και....επέλεξα την ομάδα εδώ πέρα, γιατί, εντάξει, έχει και ένα μεγάλο στόχο. Για τη Στουτγκάρδη ίσως είναι ο στόχος το πρωτάθλημα, για τη Φρανκφούρτη είναι φυσικά για να κρατήσει την κατηγορία, αλλά κι αυτός είναι ένας πολύ μεγάλος στόχος για την ομάδα και...γι αυτό ήρθα κι εγώ, για να τη βοηθήσω για να τα καταφέρει.

Χρήστος: Είπες ήδη, ότι στη Στουτγκάρδη...εκεί θα μπορούσες να έπαιζες και στο Champions League ακόμα, εδώ Φρανκφούρτη όπως ανέφερες παίζεις εναντίον του υποβιβασμού. Το κίνητρο το δικό σου ακριβώς που επέλεξες τη Φρανκφούρτη ποιό ήταν ακριβώς, παρ΄όλο που ήξερες, ότι εδώ πέρα...είναι ο          υποβιβασμός και εκεί πέρα ήταν η δόξα στη Στουτγκάρδη.

Γιάννης: Ναι, εντάξει, αλλά είπα...δηλαδή άμα κοιτούσα...είτε μόνο τα λεφτά, είτε...κάτι άλλα πράγματα θα επέλεγα φυσικά άλλη ομάδα...αλλά τώρα για μένα είναι σημαντικό οι επόμενοι τρεις μήνες....ως το Μάιο, τέλη Μαϊου, που θέλω να κάνω τους αγώνες – τώρα μείνανε άλλοι 16 αγώνες, θα προσπαθήσω να τους κάνω και τους 16 αγώνες – να βοηθήσω με τις ικανότητές μου την ομάδα την ομάδα εδώ πέρα για να...κρατήσουμε την κατηγορία...κι έτσι μετά θα...ορισμένα πράγματα που μπορώ να δείξω εδώ, θα δείξω φυσικά και στον κύριο Rehagel τις αποδόσεις μου, για να δει, για να έχει μια άποψη και να με πάρει το καλοκαίρι στο Πανευρωπαϊκό στην Πορτογαλία. Άμα συνέχιζα φυσικά στη Στουτγκάρδη, που έκανα κάθε δεύτερο ή τρίτο αγώνα, δε θα είχα καλά χαρτιά.

Χρήστος: Δηλαδή...η σχέση σου με τον Rehagel είναι καλές.

Γιάννης: Είναι καλές, ναι. Είχα πριν...πριν κάνω αυτό το βήμα μιλήσαμε και από το τηλέφωνο...και...μου είπε κι αυτός       ορισμένα πράγματα...κι έτσι έκανα αυτή την επιλογή.

Γιώτα: Και πώς βλέπεις τις πιθανότητες τελικά να συμμετέχεις στην Εθνική, στην Πορτογαλία;

Γιάννης: Εντάξει, τώρα εγώ έκανα αυτό το βήμα. Εδώ πέρα θα έχω άλλους 16 αγώνες ως το καλοκαίρι – που αυτός ήταν ο στόχος μου, ήθελα να φύγω για να παίξω, για να έχω αγώνες στα πόδια μου, να είμαι έτοιμος. Γι αυτό έκανα αυτό το βήμα. Τώρα θα τους έχω τους επόμενους 16 αγώνες. Τώρα εξαρτάται από τη απόδοσή μου...που θα ΄χω σε κάθε αγώνα...κι από εκεί και πέρα θα διαλέξει ο προπονητής μετά την ομάδα, την 23άδα...δεν ξέρω πόσα άτομα θα πάρει μαζί...για την Πορτογαλία και ελπίζω να είμαι μαζί.

Γιώτα: Ποιόν συμβουλεύτηκες για να πάρεις την απόφαση να έρθεις στη Φρανκφούρτη; Ποιά ήταν εκείνα τα άτομα που σε βοήθησαν να πάρεις αυτή την απόφαση;

Γιάννης: Εντάξει, το βασικό άτομο ήμουν εγώ. Όπως είπα, ότι ήτανε καλές οι ομιλίες που έκανα εδώ πέρα με την ομάδα, με το  συμβούλιο, με τον προπονητή. Φυσικά ήταν και μετά, είχα μιλήσει φυσικά και με οικογένεια, με φίλους και με τον μάνατζερ...αλλά το βασικό ήτανε που είπα εγώ το ΟΚ για να έρθω εδώ πέρα.

Γιώτα: Πόσο ενδιαφέρει έναν επαγγελματία ποδοσφαιριστή το οικονομικό θέμα; Δηλαδή...θέλω να πώ φτάνεις κάποια στιγμή σε ένα σημείο που δε σε ενδιαφέρει...δε σε ενδιαφέρουν τα  χρήματα, αλλά η επιτυχία σου σαν αθλητής;

Γιάννης: Εντάξει, εγώ τώρα αυτό το βήμα το έκανα...για αυτό το μισό χρόνο, για αυτούς τους τρεις-τέσσερεις μήνες που είναι οι 17 αγώνες, τώρα 16...Ήθελα να βοηθήσω τον εαυτό μου για να παίξω, για να έχω την ευκαιρία να πάω στο Ευρωπαϊκό και ήθελα να βοηθήσω μετά την ομάδα εδώ πέρα, για να καταφέρει το στόχο της, να κρατήσουμε την κατηγορία....Κι έτσι όλα μαζί ταιριάξανε και...για μένα είναι φυσικά τώρα ένας μεγάλος στόχος να μείνω με την ομάδα στην Α΄κατηγορία.

Χρήστος: Από τη στιγμή που γίνεται κάποια τέτοια μεταγραφή στο 2ο γύρο ενός πρωταθλήματος, ο καινούριος σύλλογος κάτι περιμένει από τον νέο ποδοσφαιριστή. Ο δικός σου ρόλος μέσα στο γήπεδο με την ομάδα της Φρανκφούρτης ποιός ακριβώς είναι;

Γιάννης: Εντάξει, ήρθα εδώ πέρα σαν επιθετικός, ήρθα να βάλω ορισμένα γκολ, για να βοηθήσω την ομάδα με τον τρόπο που παίζω ποδόσφαιρο. Δεν είμαι κλασσικός σέντερ-φορ που περιμένει φυσικά μπαλιές....που μπροστά κάθεται και περιμένει μια σέντρα σε 90 λεπτά. Κινούμαι, πιστεύω ότι είμαι ....flexibel...ότι μπορώ να κινηθώ και στα 90 λεπτά για να βοηθήσω την ομάδα για να έχουνε επιτυχία....αλλά με τον τρόπο ποδοσφαίρου που έχω να καλυτερέψει η ομάδα σε τεχνική, σε κράτημα μπάλας, να κυκλοφορεί η μπάλα καλά. Είμαι ένας παίκτης που κινείται, που βγαίνει αριστερά δεξιά και δεν παίζω κλασσικά μπροστά στο τέρμα. Κι έτσι, εντάξει, θα βάλω όλα τα δυνατά μου κι όλες τις ικανότητές μου, για να καταφέρουμε αυτό το στόχο που έχουμε.

Χρήστος: Έχεις τακτοποιηθεί ήδη εδώ πέρα στη Φρανκφούρτη ή ακόμα τακτοποιείσαι;

Γιάννης: Όχι, όχι, εντάξει. Είμαι σε ξενοδοχείο, θα μείνω και ως το καλοκαίρι στο ξενοδοχείο, αλλά δεν με προβληματίζει αυτό το  πράγμα και δεν είμαι χαρακτήρας που του λείπουν οι φίλοι, η οικογένεια. Γνώρισα και θα γνωρίσω εδώ πέρα φίλους, δεν έχω  πρόβλημα να προσαρμοστώ σε καινούριο τόπο, σε καινούριο    κλίμα κλπ.

Γιώτα: Πώς σ΄αρέσει να περνάς τον ελεύθερο χρόνο σου;Πέρα από τις προπονήσεις τί κάνεις στον ελεύθερο χρόνο σου;

Γιάννης: Εντάξει, μένω σε ξενοδοχείο. Φυσικά πάω στην πόλη,είμαι μέσα σε ανθρώπους...μου αρέσει μέσα σε ανθρώπους...πάω στην πόλη, πηγαίνω για φαϊ...Έχω εδώ πέρα ένα-δύο γνωστούς που έχουνε και μαγαζιά, πηγαίνω σ΄αυτούς. Πάμε για καφέ...τα κλασσικά πράγματα που κάνει κάθε άνθρωπος.

Χρήστος: Κι όταν θέλεις να διασκεδάσεις έτσι...πολύ σωστά τί κάνεις;

Γιάννης: Πολύ σωστά δε διασκέδασα ακόμα, γιατί, εντάξει, δεν υπήρχε λόγος ως τώρα...εντάξει...Είχα ορισμένες δουλειές τώρα τις πρώτες μέρες. Τώρα τελείωσαν οι δουλειές και...εντάξει...τώρα θα δούμε πώς θα πάμε και με την ομάδα. Αν υπάρχει λόγος και πάμε καλά, θα διασκεδάσουμε σίγουρα και  καμιά φορά. Αν όχι δεν επιτρέπεται αυτό το πράγμα...εντάξει, αυτό εξαρτάται φυσικά κιόλας πώς θα πηγαίνουμε.

Χρήστος: Τί στυλ μουσικής σου αρέσει;

Γιάννης: Δεν προτιμάω τώρα τίποτα συγκεκριμένο.

Γιώτα: Ακούς ελληνική μουσική;

Γιάννης: Ακούω τα πάντα, δηλαδή και ξένη και ελληνική, αλλά δεν έχω τώρα κανένα τραγουδιστή συγκεκριμένο.

Γιώτα: Πού νιώθεις πιό άνετα; Κάπου που σε αναγνωρίζουν και έχεις τα φώτα επάνω σου ή κάπου που έχεις την ησυχία σου;

Γιάννης: Επειδή όπως είπα, θέλω να είμαι μέσα σε ανθρώπους, να κινούμαι μες στον κόσμο, στα μαγαζιά...καλύτερα να μη με γνωρίζουνε και...εντάξει, εδώ πέρα είμαι καινούριο πρόσωπο, δε με πολυγνωρίζουν τώρα έξω όταν πάω. Και είναι και καλύτερα έτσι, γιατί...εντάξει...θέλω να έχω και μια προσωπική ζωή. Κι    άμα αυτό δεν υπάρχει μετά και πας έξω και...κάθε ένα ή δύο λεπτά ...όχι σ΄ενοχλούνε, αλλά...εντάξει, από τη μία είναι καλό, από την άλλη όμως θέλεις λίγο την ησυχία σου, θέλεις την προσωπική σου ζωή, για να ξεφύγεις λίγο.

Χρήστος: Σε ποιό ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ή σε ποιά ευρωπαϊκή ομάδα θα ήταν το όνειρό σου να παίξεις...στο μέλλον;

Γιάννης: Ούτε μία συγκεκριμένη ομάδα έχω, αλλά σαν ποδοσφαιριστής φυσικά άμα παίζεις στην Μάντσεστερ ή αν παίζεις στη Ρεάλ....εντάξει...πιστεύω δεν υπάρχουν μετά καλύτερες ομάδες από όνομα και από όλα όπως αυτές. Για κάθε ποδοσφαιριστή πιστεύω είναι όνειρο να παίζει σε μια τέτοια ομάδα.

Γιώτα: Έχουμε ετοιμάσει μερικές λέξεις, κάποιους ορισμούς, κάποια ονόματα...να μας πεις τί σου ΄ρχεται στο μυαλό...έτσι μονολεκτικά. Π.χ. Παναθηναϊκός. Τί έχεις να πεις;...Μονολεκτικά κάτι που σου ΄ρχεται στο μυαλό.

Γιάννης: Μια ελληνική ομάδα...(γέλια)

Γιώτα: Felix Magath;

Γιάννης: Από τη μία...θετικές σκέψεις, από την άλλη πάλι όχι...Μ΄αυτόν ανέβηκα μ΄αυτόν πάλι ξαναέπεσα.

Χρήστος: Ντέμης Νικολαϊδης;

Γιάννης: Ένας καλός παίκτης που μπορεί να κάνει την καριέρα του στην Ισπανία...Είναι στην αρχή και το αποδίδει. (;;;)

Χρήστος: Κοζάνη;

Γιάννης: Η Κοζάνη είναι η...από εκεί πέρα είναι οι ρίζες μου.

Γιώτα: ...και Αθήνα 2004;

Γιάννης: Αθήνα 2004, θα ΄θελα να ΄μουνα μαζί...στον επόμενο αγώνα 17 του μηνός θα είμαι μαζί στην Ιταλία... (;;;;;;;;;;;;;;).....και ένα μεγάλο όνειρο.

Χρήστος/Γιώτα: Ευχαριστούμε πολύ.......