Γιώτα: Είναι αλήθεια, ότι γεννηθήκατε στη Γερμανία;

Δέσποινα: Ναι, είναι αλήθεια!

Γιώτα: Σε ποιά πόλη;

Δέσποινα: Η ταυτότητά μου γράφει Tübingen.

Γιώτα: Tübingen, είναι κοντά στη Στουτγκάρδη αυτό.

Δέσποινα: Ναι, ναι, ναι. Είναι κοντά στη Στουτγκάρδη. Έζησα μέχρι 6 χρονών εδώ, έχω κάποιες αναμνήσεις, έχω πολλές φωτογραφίες απ΄τη γειτονιά που μεγάλωσα. Έξω από μία καθολική εκκλησία ειδικά με θυμάμαι ντυμένη Ινδιάνα, να με έχουνε ντύσει και να έχω βγει ας πούμε... (γέλια) Εεε, είχαμε ένα ποτάμι τον Νέκαρ...Νέκταρ...κάπως έτσι...

Γιώτα: Neckar!

Δέσποινα: ...Neckar, ναι αυτό, που με πήγαινε ο πατέρας μου και ταϊζαμε τις πάπιες. Θυμάμαι πολύ ωραία πράγματα από τη Γερμανία, πάρα πολύ ωραία.

Γιώτα: Τώρα που έχετε συναυλία στη Στουτγκάρδη, θα επισκεφτείτε το μέρος που γεννηθήκατε;

Δέσποινα: Θα ΄θελα πάρα πολύ να πεταχτώ μέχρι εκεί. Δεν ξέρω πόσα χιλιόμετρα είναι βέβαια...

Γιώτα: Δεν είναι πολύ μακριά. Είναι πολύ κοντά το Tübingen απ΄τη Στουτγκάρδη.

Δέσποινα: Το πιθανότερο είναι να πάω. Δεν ξέρω βέβαια αν θα καταφέρω να βρω τη γειτονιά. Φαντάζομαι ότι θα έχουν αλλάξει μετά από τόσα χρόνια πάρα πολλά πράγματα κι εκεί.

Γιώτα: Και από το Tübingen της Στουτγκάρδης στην Καβάλα και μετά στη Θεσσαλονίκη, που ήρθατε για πρώτη φορά σε επαφή με το τραγούδι. Ήταν ένα από τα όνειρά σας να ασχοληθείτε με αυτό το χώρο;

Δέσποινα: Ναι, ήτανε παιδικό όνειρο κι έλεγα... Από παιδί θυμάμαι, όταν με ρωτούσαν: «Τί θέλεις να γίνεις;», εγώ έλεγα: «Ή ηθοποιός ή τραγουδίστρια». Και τελικά, επειδή ηθοποιός ήταν πολύ δύσκολο, γιατί σπούδαζα παράλληλα στη Φιλοσοφική και έπρεπε να παρακολουθώ και μαθήματα υποχρεωτικά κάπου αλλού για το θέατρο, τελικά άρχισα να τραγουδάω για πλάκα και για να βγάζω και λεφτά και μετά ήρθε και έγινε πολύ επαγγελματικό το όλο  πράγμα. Δε μου βγήκε σε κακό! (γέλια)

Γιώτα: Από το «Γέλα μου», τον πρώτο σας δίσκο μέχρι το «Άντε γεια» χαράξατε μια πορεία σταθερά ανοδική. Πώς θα περιγράφατε εσείς αυτή την πορεία; Είχε πολλά εμπόδια και αντιξοότητες;

Δέσποινα: Να σου πω κάτι; Δεν ήταν τόσο γρήγορη...Κάποιοι μου λένε, ότι έκανα γρήγορα επιτυχία. Δηλαδή εγώ στους πρώτους μου δύο δίσκους, που αυτό κράτησε τρία χρόνια, τέσσερα, θυμάμαι, ότι με πολύ μεγάλη δυσκολία έψαχνα να βρω τραγούδια από συνθέτες. Οι μεγάλοι συνθέτες  δε σου εμπιστεύονταν τραγούδια και ήμουνα, ξέρεις, με το χέρι «παιδιά, μήπως κανένα τραγούδι εσείς;» κι όλα αυτά... Υπογράφω δηλαδή το πρώτο μου συμβόλαιο το ΄93 και έρχεται μετά ο    Φοίβος το ΄97. Οπότε, όταν συνεργαστήκαμε με το Φοίβο, οι πωλήσεις εκτοξεύθηκαν. Δηλαδή, πραγματικά όλη μου την επιτυχία τη χρωστάω στο Φοίβο. Τον θεωρώ πάρα πολύ         σημαντικό για ότι έχω κάνει μέχρι σήμερα. Είναι πολύ ταλαντούχος. Φαίνεται κι άλλωστε με όποιους καλλιτέχνες ασχολείται κάνει πάντα επιτυχίες. Δεν είναι τυχαίο αυτό. Είναι πολύ χαρισματικός άνθρωπος. Είχα και τύχη, αλλά μπορώ να πω, ότι έχω δουλέψει και πάρα πολύ. Δεν επαναπαύτηκα στις επιτυχίες απλώς που κάναμε, αλλά δούλευα πάνω σ΄αυτές. Προσπαθούσα κι εγώ να βελτιωθώ κάθε φορά, άλλοτε κάνοντας πιο απλά πράγματα, άλλοτε κάνοντας πιο εκκεντρικά πράγματα. Σίγουρα πάντως νιώθοντας κάθε φορά, ότι είναι ένα παιχνίδι όλο αυτό, που μου άρεσε να συμμετέχω και να υπάρχω.

Γιώτα: Έχετε ξαναεμφανιστεί στη Γερμανία και γενικότερα στην Ευρώπη;

Δέσποινα: Στη Γερμανία όχι. Πριν πολλά χρόνια που είχα έρθει όταν ξεκινούσα τότε με το Βασίλη τον Καρρά, αλλά δεν ήταν δικές μου περιοδείες, ήτανε του Βασίλη κι εμείς ήμασταν τα παιδιά, κάποια απ΄τα παιδιά που έπαιρνε μαζί του, όπως έχω εγώ σήμερα τον Κώστα το Δόξα, που γεμίζανε το πρόγραμμα, κάπως έτσι. Στην Ευρώπη εμφανίσεις, συναυλίες έχω κάνει μόνο στο Λονδίνο. Δεν μπορώ να πω, ότι έχω κάνει κάπου αλλού, γιατί συνήθως πας εκεί που υπάρχει Ελληνισμός, που είναι πάρα πολλοί στην Αυστραλία, είναι πάρα πολλοί στην Αμερική και δεν μου είχε έρθει κάποια πρόταση συγκεκριμένη για Γερμανία όλο αυτό τον καιρό. Ε, όταν ήρθε το κάναμε κι αυτό. (γέλια)

Γιώτα: Πώς σας φάνηκε λοιπόν το κοινό του Mainz;

Δέσποινα: Ήταν πάρα πολύ ωραία. Νομίζω, ξές τι; Είμαι σίγουρη κάθε φορά που πάω στο εξωτερικό, οι Έλληνες έχουν έναν ακράτητο ενθουσιασμό. Νιώθουν, ότι είναι μια ελληνική βραδιά που θα τη ρουφήξουν μέχρι το μεδούλι. Θα το απολαύσουνε αυτό. Θα διασκεδάσουν και θα τραγουδήσουν, γιατί ξέρουν, ότι δε θα είναι και αύριο το ίδιο πράγμα και μεθαύριο και έχω την επιλογή, ρε αδερφέ, να κάτσω και στο σπίτι μου. Θα πάω την άλλη φορά. Διασκεδάζουν τρομερά, δείχνουν ότι χαίρονται πολύ όταν ακούν ελληνική μουσική και σου δίνουν πάρα πολύ αγάπη, πάρα πολύ αγάπη.

Γιώτα: Στη συναυλία του Mainz λοιπόν, τραγουδούσατε δύο ώρες χωρίς διάλειμμα. Αλήθεια, από πού αντλεί η Δέσποινα Βανδή αυτή την ενέργεια;

Δέσποινα: Ε, η ενέργεια αυτή αντλείται απ΄τον κόσμο, γιατί δεν μπορώ να πω, ότι είμαι σε μια περίοδο, που διαθέτω από μόνη μου πάρα πολύ ενέργεια. (γέλια). Είμαι ήδη στον 5ο μήνα και είναι λίγο δύσκολο να κινούμαι με τρομερή ευκολία πάνω στη σκηνή, αλλά είναι όλο αυτό από τον κόσμο. Αυτό που σου δίνει το δίνεις πίσω και.... Μαγικό...

Γιώτα: Η τελευταία σας επιτυχία ονομάζεται «Όσα ονειρεύτηκα». Πείτε μου λίγα λόγια γι΄αυτό το τραγούδι.

Δέσποινα: Αυτό το τραγούδι... Καταρχήν πρέπει να σου πω, ότι δεν έχει κυκλοφορήσει στην Ελλάδα. Βγήκε μαζί με το «Γειά», με όλο αυτό που κυκλοφορεί η Ministry Of Sound σε όλες τις χώρες της Ευρώπης. Είναι ένα τραγούδι, που είχα ζητήσει από το Φοίβο να γράψει για την ημέρα του γάμου μας, που ήθελα να το πω στον Ντέμη. Ε, ναι.... Τελικά, ξέρεις, γινόταν το Bachelor, οι φίλες μου κάνανε πάρτυ κι εγώ ήμουνα σ΄ένα στούντιο προσπαθώντας να τραγουδήσω αυτό το τραγούδι. Σίγουρα θα μου θυμίζει πάντα αυτή τη μοναδική στιγμή που έζησα. Είναι πολύ όμορφο να παντρεύεσαι τελικά τον άνθρωπο που αγαπάς και είσαι ευτυχισμένος. Ναι, τελικά οι Γερμανοί είπανε να το κυκλοφορήσουμε εμείς, η Ministry Of Sound δηλαδή, θεώρησε ότι είναι ένα Bonus. Θα κυκλοφορήσει και στην Ελλάδα, αλλά λίγο αργότερα.

Γιώτα: Το CD-Single με το τραγουδι «Γειά» σε αγγλικό στίχο κυκλοφορεί ήδη, όπως είπαμε, στα γερμανικά δισκοπωλεία και     σημειώνει μεγάλη επιτυχία. Θα κυκλοφορήσουν κι άλλα τραγούδια σας στ΄αγγλικά;

Δέσποινα: Πραγματικά, εμείς θεωρούμε, ότι είναι φοβερή επιτυχία, το ότι καταφέραμε και μπήκαμε στο chart το γερμανικό σε μια περίοδο που και η μουσική γενικά περνάει μία κρίση. Όπως και στην Ελλάδα ξέρω ότι περνάει και στη Γερμανία και στην Αγγλία. Το ότι μπήκαμε λοιπόν και αυτή τη στιγμή θα παιχτούμε – σήμερα κιόλας νομίζω – στο „Top Of The Pops“, είναι για μας πολύ μεγάλη επιτυχία. Θα συνεχίσουμε, θα βγει κι άλλο CD. Θα βγει την άνοιξη, ούτως ώστε όταν επανέρθω από... να μπορεί να με τρέχει η Ministry Of Sound κανονικά, ξέρεις, „all over“ (γέλια).

Γιώτα: Πόσο καιρό θα μείνετε μακριά από τις ελληνικές πίστες, με λίγα λόγια, πότε θα σας απολαύσει ξανά το κοινό στην Ελλάδα;

Δέσποινα: Το κοινό στην Ελλάδα του χρόνου το χειμώνα ξανά.

Γιώτα: Θα θέλατα να πείτε κάτι τελευταίο στους ακροατές της  εκπομπής;

Δέσποινα: Τί να πρωτοπώ τώρα για τους Έλληνες που ζούνε στο εξωτερικό, στη Γερμανία ειδικά... Μπορώ να πω, ότι τους νιώθω, γιατί προέρχομαι από μια οικογένεια, που έζησε πάρα πολλά χρόνια στη Γερμανία για να εξασφαλίσει ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά, δηλαδή για μας. Ξέρω πώς είναι η νοοτροπία ενός Έλληνα που ζει στο εξωτερικό. Και ξέρω ότι αυτοί οι συγκεκριμένοι Έλληνες που ζούνε έξω πολλές φορές είναι πιο πολύ Έλληνες...νιώθεις, ότι είναι πιο πολύ Έλληνες από αυτούς που ζούνε στην Ελλάδα. Ίσως γιατί όλη αυτή η απόσταση με την πατρίδα τους κάνει να εκτιμούνε κάποια   πράγματα πολύ περισσότερο. Τί να πω... Να πω, ότι σίγουρα – γιατί με έχουν ξαναρωτήσει και είπα το ίδιο ακριβώς πράγμα, ότι δεν είναι μια κατάσταση όπως ήτανε παλιά με τους γονείς μας, που ήτανε μετανάστες κι όλο αυτό. Το να ζεις σήμερα και στο εξωτερικό, σε μια ευρωπαϊκή χώρα που είναι η Γερμανία... Δεν είσαι, ας πούμε στο Μαρόκο, δεν είσαι σε καμιά τριτοκοσμική ήπειρο. Ζεις στη Γερμανία, που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από την Αγγλία, τη Γαλλία, απ΄την Ισπανία, απ΄όλες αυτές τις ευρωπαϊκές χώρες. Είναι πολυτέλεια, έχουν πολύ καλά σχολεία, μαθαίνεις κάποιες γλώσσες, αναγκαστικά μαθαίνεις γερμανικά και σίγουρα η επόμενη γλώσσα θα είναι αγγλικά, γαλλικά, δεν ξέρω τί. Και είναι ωραίο να ζεις έξω. Βέβαια είναι ωραίο να επισκέφτεσαι και την Ελλάδα. Κι επειδή είναι κοντά, δηλαδή, ξέρεις, δε ζεις... Αυτοί που ζουν Αμερική ή αυτοί που ζουν Αυστραλία ειδικά, ξέρεις... Γιατί πήγα και στην Αυστραλία και είδα τη διαφορά. Παιδιά, δεν έχει καμία σχέση. Βλέπεις ότι τα παιδιά της τρίτης γενιάς, αυτά τώρα που μεγαλώνουν, παν σχολείο, έχουνε πιό πολύ αφομοιωθεί από την Αυστραλία, από την ήπειρο που ζούνε, απ΄τη χώρα δηλαδή που ζούνε. Και τα ελληνικά και η Ελλάδα είναι λίγο... «Ναι, πήγαμε, ας πούμε, πριν τρία χρόνια. Θα ξαναπάμε, ξέρω γω, σε...» Βλέπεις ότι οι οικογένειες δυσκολεύονται, είναι και μεγάλο ταξίδι. Ενώ όταν ζεις στη Γερμανία είσαι τρία βήματα. Τί είναι; Τρεις ώρες τσουπ! Είσαι στην Ελλάδα! Εδώ ζεις στην Κηφισιά και για να κατέβεις στο Κολωνάκι θέλεις μια ώρα με μποτιλιάρισμα. Είναι αστείες πια οι αποστάσεις. Οπότε νομίζω ότι είστε πολύ καλά που ζείτε εδώ. Μπορείτε να ζείτε κι εδώ κι εκεί! (γέλια)

Γιώτα: Κι ακόμα καλύτερα όταν μας επισκέπτονται καλλιτέχνες όπως εσείς!

Δέσποινα: (γέλια)

Γιώτα: Να σας πω συγχαρητήρια για τη συναυλία του Mainz, να σας ευχηθώ καλή επιτυχία για τη συναυλία της Στουτγκάρδης και      βεβαίως... η ώρα η καλή για το παιδάκι!

Δέσποινα: Ευχαριστώ πάρα πολύ! Ευχαριστώ!